Walhalla

Door Norman Schreiner

Na de postduif, de koerier, de Morse-bliepjes, het telegram, de traditionele brief, de telex, de fax moeten wij het tegenwoordig voornamelijk doen met hedendaagse communicatiekanalen als Whatsapp, Instagram, Facebook, TikTok, X, LinkedIn, e-mail, YouTube, Snapchat, Pinterest. En dat allemaal via dat onmisbare hebbeding, de smartphone. Berichten en afbeeldingen, allemaal keurig gepresenteerd via diverse icoontjes in één apparaatje. Soms valt er nog wel eens een brief in de brievenbus, maar we communiceren ter land, ter zee en in de lucht doorgaans liever via deze kanalen die de afstand tussen zender en ontvanger in een gespleten seconde overbruggen.

De inhoud van de berichten toont echter meestal een belangrijk verschil met vroeger. Immers, elk simpel nieuwtje, elke opwellende gedachte, elke ervaring is het waard om ogenblikkelijk te delen met je naasten. Het zijn vooral de jongeren die sterke behoefte hebben zulke boodschappen via appjes, X’jes, Insta’s, TikTokjes etc etc flitsend met elkaar uit te wisselen. Was vanochtend je tandpasta op? Ben je vandaag je nieuw trui gaan dragen? Moest je zojuist de banden van je fiets oppompen? Kennelijk uiterst belangrijke gemakken en ongemakken waarvan je je vriendenkring onmiddellijk in kennis moet stellen. Want deze berichtjes zorgen prompt voor flitsende instemmende of bemoedigende retourberichtjes.

Zouden ouderen er vroeger aan gedacht hebben zulke futiele onbenulligheden met elkaar te delen via hun toenmalige communicatiemiddelen? Zou Tante Truus vroeger een telegram naar een familielid hebben gestuurd met de tekst dat zij een heerlijke pot pindakaas had gekocht? En Oom Arie dat hij zijn schoenen die ochtend weer eens heeft gepoetst? En Opa Cor dat hij zijn regenjas zojuist naar de stomerij had gebracht?

Het valt warempel niet mee om het in Whatsapp, Instagram, Facebook, TikTok, X, LinkedIn, e-mail etc etc allemaal bij te houden. Maar kennelijk zijn dit toch nieuwswaardige onderwerpen die het bij jongeren goed doen. Zij communiceren de ganse dag intensief via hun digitale telegrammetjes. Het is alsof je voor een wand vol postbussen staat en beurtelings deurtje na deurtje snel moet openen om te checken of iemand je zojuist iets heeft gezonden. Dat verklaart dan ook de onophoudelijk gebogen hoofden in trein, bus, tram, wachtkamer, op de luie bank en het intensief turen en priegelen op dat onmisbare schermpje. Prompte beantwoording van inkomende berichten is van grote importantie. Constant op je hoede. Niet te lang wachten, anders verhoogt dit het risico te worden gecanceld.

Want als je eruit ligt, voelt dat niet prettig.